Vastbesloten om het beter te doen dan de tweede plaats behaald op het toernooi van 1974, kwalificeerden de Nederlanders zich moeiteloos voor de competitie van 1978, voor lokale rivaal België, en reisden vol vertrouwen naar Argentinië.

Het duurde echter even voordat de vorm opbouwde, en de kwalificatie uit de groepsfase was ongebruikelijk moeizaam na een gelijkspel tegen Peru en een nederlaag tegen Schotland. Alles viel echter op zijn plaats tijdens de tweede groepsfase: Rob Rensenbrink en Johnny Rep begonnen naar hartenlust te scoren, waardoor de Nederlanders dankzij overwinningen tegen Oostenrijk en Italië en een gelijkspel tegen West-Duitsland helemaal tot de finale kwamen.

Helaas bleek de finale een herhaling van vier jaar eerder te zijn, met een nederlaag na verlenging tegen de gastheren, ondanks een prima optreden gedurende de 120 minuten.