Roma wierp de teleurstelling van hun nipte verlies in de titelstrijd van 1981 opzij om twee seizoenen later terug te komen en eindelijk weer kampioen van Italië te worden, hun eerste succes sinds 1942 en slechts de tweede keer ooit.

Zoals verwacht bood Juventus de grootste concurrentie en hoewel de ploeg uit Turijn Roma zowel thuis als uit versloeg, ontbrak het hen aan de vastberadenheid en consistentie van de giallorossi. Roma verloor slechts één andere wedstrijd dat seizoen en verzekerde zich van de titel met nog twee speelronden te gaan door Avellino te verslaan op dezelfde middag dat Juventus's hoop werd tenietgedaan door Inter.

De Braziliaanse middenvelder Falcao was de drijvende kracht achter dit sterke team, gesteund door geweldig talent overal op het veld: de betrouwbare Tancredi in het doel, Nela, Vierchowod en De Bartolomei vrijwel ondoordringbaar in de verdediging, en Conti, Prohaska en Roberto Pruzzo die vaardigheid, flair en doelpunten leverden in de voorhoede.